காரைக்குடிச் சுவை: செட்டிநாட்டு மசாலாவும் கடல் கடந்த கதையும்

காரைக்குடியின் ஒரு பழைய வீட்டுச் சமையலறை. அம்மிக் கல்லின் மேல் குழவி உருளும் சத்தம், கூடவே மிளகும் சோம்பும் கொத்தமல்லி விதையும் வாணலியில் வறுபடும் வாசனை. அந்த வாசனை முற்றத்தைத் தாண்டித் தெருவுக்கே வந்துவிடுகிறது. வாழை இலை விரித்ததும் ஆவி பறக்கும் சோறு, அதன் மேல் கருமை கலந்த சிவப்பில் ஒரு கோழிக் குழம்பு. முதல் வாய் வைத்ததும் காரம் அல்ல, மணம்தான் முதலில் தாக்குகிறது.

“செட்டிநாட்டுச் சிக்கன்” என்ற பெயர் இன்று உலகம் முழுவதும் உணவக மெனுக்களில் இருக்கிறது. ஆனால் அந்தப் பெயருக்குப் பின்னால் ஒரு சமூகத்தின் கடல் கடந்த வணிக வரலாறும், கணவர்கள் வெளிநாட்டில் இருந்தபோது வீடுகளை நடத்திய பெண்களின் கைப்பக்குவமும், ஒரு பெட்டி நிறைய அபூர்வ மசாலாக்களும் இருக்கின்றன. காரைக்குடியையும் சுற்றியுள்ள ஊர்களையும் சுவையின் வழியே அறியும் பயணம் இது.

நகரத்தார்: கடல் கடந்த வட்டிக் கடைக்காரர்கள்

செட்டிநாட்டு உணவைப் புரிந்துகொள்ள முதலில் அதைச் சமைத்த சமூகத்தைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். நகரத்தார் என்றும் நாட்டுக்கோட்டைச் செட்டியார் என்றும் அழைக்கப்படும் இவர்கள், சிவகங்கை, புதுக்கோட்டை மாவட்டங்களில் பரந்திருக்கும் ஊர்களைத் தம் தாயகமாகக் கொண்டவர்கள். மரபுப்படி 96 ஊர்கள்; 2010 கணக்கில் அவற்றில் 74 ஊர்கள் எஞ்சியிருந்தன. இளையாத்தங்குடி, இலுப்பைக்குடி, இரணியூர், மாத்தூர், நேமம், பிள்ளையார்பட்டி, சூரக்குடி, வைரவன்பட்டி, வேலங்குடி என்ற ஒன்பது கோயில்கள் அவர்களின் சமூக வாழ்வின் மையம்.

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் பிரிட்டிஷ் ஆட்சி தென்கிழக்கு ஆசியாவில் விரிந்தபோது, நகரத்தார் இலங்கை, பர்மா, மலாயா, சிங்கப்பூர், இந்தோசீனா எனப் பல நாடுகளுக்குச் சென்று வட்டித் தொழிலும் வங்கித் தொழிலும் செய்தனர். பிரிட்டிஷ் வங்கிகளும் சீன வங்கிகளும் கண்டுகொள்ளாத சிறு நெல் விவசாயிகளுக்குக் கடன் தந்தவர்கள் இவர்களே.

ஆவணம் சொல்வது: பொருளாதார ஆய்வாளர் சீன் டர்னல் (Sean Turnell) ஆய்வை மேற்கோள் காட்டி “பிசினஸ் ஸ்டாண்டர்டு” இதழ் தரும் கணக்கின்படி, 1930இல் பர்மாவில் 217 நகரங்களில் நகரத்தார் அலுவலகங்கள் இருந்தன. கீழ் பர்மாவில் 155, மேல் பர்மாவில் 55, ஷான் மாநிலங்களில் 7. அந்த ஆண்டு அவர்கள் கொடுத்திருந்த கடன் குறைந்தது 65 கோடி ரூபாய்; அதில் மூன்றில் இரண்டு பங்கு விவசாயிகளுக்கு. 1930களில் பர்மாவின் சாகுபடி நிலத்தில் ஏறக்குறைய பாதி அவர்களிடம் இருந்தது என்று சில வரலாற்றுக் கட்டுரைகள் சொல்கின்றன; இந்த அளவு குறித்து ஆதாரங்களுக்கிடையே வேறுபாடு உண்டு.

இரண்டாம் உலகப் போரும் 1942இல் தொடங்கிய ஜப்பானிய ஆக்கிரமிப்பும் இந்த உலகைச் சிதைத்தன. பின்னர் 1948 முதல் 1962 வரையிலான காலத்தில் பெரும்பாலான இந்தியர்கள் பர்மாவை விட்டு வெளியேறினர்; 1964இல் தனியார் தொழில்கள் தேசியமயமாக்கப்பட்டன. பலர் சொத்துக்களைப் பிரிந்து ஊர் திரும்பினர். அவர்கள் திரும்பக் கொண்டுவந்தவற்றில் பணமும் தேக்கும் மட்டுமல்ல, சுவைகளும் இருந்தன. இந்த மாளிகைகளின் கட்டடக் கலைக் கதையை நம் செட்டிநாடு: மாளிகைகள், ஓடுகள், கண்டாங்கி கட்டுரையில் விரிவாகப் படிக்கலாம்.

செவிவழிக் கதையும் ஆவணமும்: உணவில் பர்மா எவ்வளவு?

செவிவழிக் கதை: நகரத்தார் முதலில் சோழர் துறைமுகமான காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் (பூம்புகார்) வாழ்ந்தவர்கள்; ஒரு கடல் சீற்றத்துக்குப் பிறகு உள்நாட்டுக்கு இடம்பெயர்ந்தனர் என்பது சமூகத்தின் மரபுக் கதை. அந்தச் சீற்றம் எந்த நூற்றாண்டில் நடந்தது என்பதில் கூட ஆதாரங்கள் ஒத்துப்போகவில்லை: ஐந்தாம், ஆறாம், எட்டாம் நூற்றாண்டு என வெவ்வேறு கட்டுரைகள் வெவ்வேறு காலம் சொல்கின்றன. எனவே இதை வரலாற்று உண்மையாக அல்ல, சமூக நினைவாகப் படிப்பதே சரி.

உணவிலும் இதே எச்சரிக்கை தேவை. நகரத்தார் மரபாகச் சைவ உணவு உண்டவர்கள்; அவர்களின் சடங்கு விருந்துகள் இன்றும் சைவமே. மலபார் கரையோர வணிகத் தொடர்பும், பின்னர் இலங்கை, பர்மா, மலாயா, இந்தோசீனா வாழ்க்கையும் அவர்களின் சமையலில் இறைச்சியைக் கொண்டுவந்தன என்று வரலாற்றாசிரியர் எஸ். முத்தையா எழுதியதாக “தி பங்களா டேபிள்” (2014) நூல் குறிப்பிடுகிறது. பினாங்கில் நீரிணைச் சீனர்களின் இனிப்பும் புளிப்புமான சுவையும், சைகோனில் வியட்நாமிய மூலிகைகளும் அவர்களைக் கவர்ந்தன என்பதும் அதே நூலின் கருத்து.

ஆவணம் சொல்வது: நகரத்தார் பர்மாவிலும் மலாயாவிலும் பெரிய அளவில் தொழில் செய்தார்கள் என்பதற்கு வங்கிக் கணக்குகளும் அரசுப் பதிவுகளும் உண்டு. ஆனால் “இந்தக் குழம்பு இந்த நாட்டிலிருந்து வந்தது” என்று ஒவ்வொரு உணவுக்கும் ஆவணச் சான்று இல்லை. பெரும்பாலும் இவை குடும்ப நினைவுகள், சமையல் நூல் ஆசிரியர்களின் விளக்கங்கள். சில தடயங்கள் மட்டும் பெயரிலேயே தெரிகின்றன. ரவை, தேங்காய், வெல்லம் சேர்த்த “ரங்கூன் புட்டு” பர்மாவின் தலைநகரான ரங்கூனின் பெயரைத் தாங்கியிருக்கிறது. மளிகைப் பொருள்களை வைக்கும் தகரப் பெட்டிக்குப் “பீப்பா” என்று பெயர்; அது போர்த்துகீசியச் சொல்லிலிருந்து வந்தது என்கிறது “அவுட்லுக் டிராவலர்”.

பர்மாவின் சுவைகள் இன்றும் சில வீடுகளில் வாழ்கின்றன. கவுசுவே (khao suey) போன்ற நூடுல்ஸ் உணவுகள் சில செட்டிநாட்டு விருந்துகளில் பரிமாறப்படுவதைப் பயண எழுத்தாளர்கள் பதிவு செய்திருக்கிறார்கள். பர்மாவிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்ட தமிழர்கள், மொஹிங்கா போன்ற பர்மிய உணவுகளைச் சென்னைக்கும் கொண்டுவந்தனர்.

மசாலாப் பெட்டி: நான்கு அபூர்வ நறுமணங்கள்

ஒரு செட்டிநாட்டு வீட்டின் மசாலாப் பெட்டியைத் திறந்தால், வழக்கமான மிளகு, சீரகம், சோம்பு, பட்டை, கிராம்பு, ஏலக்காய், வெந்தயம், பிரிஞ்சி இலை ஆகியவற்றுடன் சில விசித்திரமான பொருள்களும் இருக்கும். ஒரு சாதாரணக் குழம்புக்கே ஏறக்குறைய 18 மசாலாப் பொருள்கள் அம்மியில் அரைக்கப்படுவதாக “சர்மாயா” பதிவு சொல்கிறது. கொத்தமல்லி விதைதான் இந்தச் சமையலின் முதுகெலும்பு என்கிறார்கள் உள்ளூர்ச் சமையல்காரர்கள்.

கல்பாசி

பெயரில் “பூ” இருந்தாலும் இது பூ அல்ல. பாறைகளிலும் மரப்பட்டைகளிலும் வளரும் ஒரு லைக்கன்; பூஞ்சையும் பாசியும் இணைந்து வாழும் உயிரினம். இந்திய நறுமணப் பொருள் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் குறிப்பின்படி இது பெரும்பாலும் பார்மோட்ரீமா (Parmotrema) இனத்தைச் சேர்ந்தது. மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையிலும் தக்காண பீடபூமியிலும் சேகரித்து வெயிலில் உலர்த்தப்படுகிறது. மண்ணும் புகையும் மரமும் கலந்த ஓர் ஆழமான மணத்தை இது இறைச்சிக் குழம்புகளுக்கும் பிரியாணிக்கும் தருகிறது.

மராட்டி மொக்கு

இலவம் மரத்தின் (Bombax ceiba) மலராத மொட்டை உலர்த்தியது. கர்நாடகம், ஆந்திரம், செட்டிநாடு சமையலில் முழுதாகவோ வறுத்தோ சேர்க்கப்படுகிறது என்கிறது அதே நிறுவனம். சிறிய, உலர்ந்த, கருமை நிற மொட்டு; வறுக்கும்போது அதன் நறுமணம் வெளிப்படும்.

அன்னாசிப் பூ

நட்சத்திர வடிவ சோம்பு. தென்கிழக்கு ஆசிய வணிகத்தின் வழியே இந்தச் சமையலுக்கு வந்தது என்று “மலாய் மெயில்” கட்டுரை சொல்கிறது. இறைச்சிக் குழம்புகளுக்கு ஓர் இனிய நறுமணத்தைச் சேர்க்கிறது.

காய்ந்த மிளகாய்

செட்டிநாட்டுச் சமையல் “காரம்” என்றே பலர் நினைக்கிறார்கள். உண்மையில் இராமநாதபுரம் பகுதி மிளகாய்கள் இங்கு எரிச்சலுக்காக அல்ல, கதகதப்புக்காகவே சேர்க்கப்படுகின்றன. உருண்டையான “குண்டு மிளகாய்” வகையும் பயன்படுகிறது. பல உணவுகளில் உண்மையான காரம் கருமிளகிலிருந்தே வருகிறது. மோரில் ஊறவைத்து உலர்த்திய மோர் மிளகாய் இந்தச் சாப்பாட்டின் இன்னொரு துணை.

இந்த மசாலாக்களை முதலில் வெறும் வாணலியில் வறுத்து, பிறகு அரைப்பதுதான் செட்டிநாட்டுக் குழம்பின் கருமை நிறத்துக்கும் ஆழமான மணத்துக்கும் காரணம். வறண்ட நிலம் என்பதால் உப்புக்கண்டம் (உப்பிட்டு உலர்த்திய இறைச்சி), வற்றல், வடகம் என உலர்த்திப் பாதுகாக்கும் முறைகளும் இங்கு வளர்ந்தன. கணவர்கள் பல ஆண்டுகள் வெளிநாட்டில் இருந்தபோது, வீட்டை நடத்திய ஆச்சிகளுக்கு உணவைச் சேமிப்பது ஒரு கலையாகவே இருந்தது.

இலையில் விழும் உணவுகள்: அசைவம்

செட்டிநாட்டுக் கோழி. வறுத்து அரைத்த மசாலா, தேங்காய், சின்ன வெங்காயம், கறிவேப்பிலை சேர்ந்த இந்தக் கோழிக் குழம்பே உலகுக்குத் தெரிந்த செட்டிநாட்டு அடையாளம். உள்ளூர் வீடுகளில் “கோழிக் குழம்பு” என்று எளிமையாகச் சொல்வார்கள்.

மிளகுக் கோழி வறுவல். குழம்பு இல்லாமல், கருமிளகும் பச்சை மிளகாயும் கறிவேப்பிலையும் சேர்த்து உலர வறுத்தது. காரைக்குடிப் பயணக் குறிப்புகளில் அடிக்கடி இடம்பெறும் உணவு இது.

நண்டு. சிறிய நண்டுகளைச் சேர்த்து வைக்கும் மிளகு ரசமும், நண்டு மசாலாவும் இங்கு பிரபலம்.

மற்றவை. மட்டன் சுக்கா, சுறாப் புட்டு (சுறா மீனைத் துருவி மசாலாவுடன் வதக்கியது), காடை வறுவல், காரைக்குடி இறால் மசாலா, மீன் குழம்பு. தலைக்கறி, ரத்தப் பொரியல் போன்ற “எதையும் வீணாக்காத” உணவுகளும் உண்டு.

சைவம், டிபன், இனிப்பு: இன்னொரு செட்டிநாடு

செட்டிநாடு என்றால் அசைவம் மட்டுமே என்பது தவறான எண்ணம். சைவக் குழம்புகளில் இதன் கைவண்ணம் இன்னும் நுட்பமாகத் தெரியும். வாழைப்பூ மீன் குழம்பு, பெயரில் மீன் இருந்தாலும் மீனே இல்லாத குழம்பு; வாழைப்பூ இதழ்கள் நெத்திலி மீன் போலத் தோன்றுவதால் இந்தப் பெயர். எண்ணெய்க் கத்தரிக்காய், பருப்பு உருண்டைக் குழம்பு, சுண்டைக்காய் வற்றல் குழம்பு, கீரை மசியல், கூட்டு, முட்டைக்கோஸ் பொரியல் எல்லாம் ஒரு முழுச் சைவச் சாப்பாட்டை அமைக்கின்றன.

காலை டிபனும் தனி உலகம். இடியாப்பம், ஆப்பம், அடை, தோசை, இட்லி, கொழுக்கட்டை. இவற்றின் அரசன் பணியாரம்: வெள்ளைப் பணியாரம், கருப்பட்டிப் பணியாரம், பால் பணியாரம், குழிப் பணியாரம், மசாலாப் பணியாரம் எனப் பல வகைகள். அரிசியும் உளுந்தும் சேர்ந்த மாவைக் குழிகள் உள்ள சட்டியில் ஊற்றிச் சுடுவது குழிப் பணியாரம். காரமாகவும் செய்யலாம், வெல்லம் சேர்த்து இனிப்பாகவும் செய்யலாம்.

கந்தரப்பம் பண்டிகைகளுக்கான இனிப்பு; அரிசியும் நான்கு வகைப் பருப்பும் சேர்த்துச் செய்யப்படுவது. கல்கண்டு வடை, அதிரசம், மாவுருண்டை, சீயம் ஆகியவையும் விழாக்களின் இனிப்புகள்.

கவுனி அரிசி. கருப்பு நிற ஒட்டும் அரிசியில் தேங்காய் துருவலும் சர்க்கரையும் சேர்த்த இனிப்பு. “பர்மா கவுனி” என்றே இதை அழைக்கும் வழக்கம் உண்டு; பர்மா வணிகத் தொடர்பின் வழியே வந்தது என்பது பரவலான கருத்து. இதை வைத்து இடியாப்பமும் பொங்கலும் கூடச் செய்கிறார்கள். கவுனி அரிசி அல்வா காலை உணவாகவும், கவுனி அரிசிப் பாயசம் இரவு உணவாகவும் பரிமாறப்பட்டதாக நகரத்தார் சமையல் நூல் ஆசிரியர்கள் நினைவுகூர்கிறார்கள்.

ஒரு பாரம்பரியத் திருமண விருந்தில் ஆறு முக்கிய உணவுகள், ஒன்பது தொடுகறிகள், ஆறு இனிப்புகள் என 21 வகைகள் வரை பரிமாறப்பட்டன; இவை மூத்த பெண்களான ஆச்சிகளின் மேற்பார்வையில் சமைக்கப்பட்டன. பெரிய விருந்துகளைச் சமைத்த சமையல்காரர்களில் பலர் பின்னாளில் சொந்த உணவகங்களைத் தொடங்கினர். சிங்கம்புணரி அருகிலுள்ள மணப்பட்டி கிராமம் செட்டிநாட்டுச் சமையல் வல்லுநர்களுக்குப் பெயர் போனது.

காரைக்குடியில் எங்கே சாப்பிடலாம்?

ஒரு நேர்மையான முன்குறிப்பு: காரைக்குடியின் சிறந்த சாப்பாடு பல நேரம் பெயர்ப்பலகையே இல்லாத சிறு மெஸ்களிலும், வீடுகளிலும்தான் கிடைக்கிறது. இங்கு நம்பகமான பத்திரிகைகளிலும் பயணக் கட்டுரைகளிலும் பதிவான இடங்களை மட்டுமே குறிப்பிடுகிறோம். திறந்திருக்கும் நாள், நேரம், விலை மாறக்கூடியவை; போகும் முன் உள்ளூரில் கேட்டு உறுதி செய்யுங்கள்.

• தி பங்களா (The Bangala), காரைக்குடி: 1999இல் மீனாட்சி மெய்யப்பன் குடும்பம் தங்கள் பழைய கிளப் இல்லத்தைப் பாரம்பரிய விடுதியாக மாற்றியது. இதன் சமையலறையே இதன் புகழ். குடும்ப சமையல் குறிப்புகளை “தி பங்களா டேபிள்” என்ற நூலாகவும் தொகுத்திருக்கிறார்கள். தேவகோட்டை சாலை, செஞ்சை பகுதியில் உள்ளது. விடுதியில் தங்காதவர்கள் சாப்பிட முன்பதிவு தேவைப்படலாம்; நேரடியாகத் தொடர்பு கொள்ளுங்கள் (thebangala.com).
• ஸ்ரீ பிரியா மெஸ்: மதியம் மட்டும் இயங்கும் எளிய அசைவ மெஸ் என்று 2025இல் ஒரு உணவுப் பயணக் கட்டுரை பதிவு செய்திருக்கிறது. இன்னொரு கட்டுரை இதே போன்ற ஒரு மெஸ்ஸை “ஸ்ரீ ப்ரைமா மெஸ்” என்று குறிப்பிடுகிறது. பெயரை உள்ளூரில் உறுதி செய்துகொள்ளுங்கள்.
• “ஆச்சி” மெஸ்: ஒரு தாயும் மகன்களும் நடத்தும், பெயர்ப்பலகை இல்லாத, வாழை இலையில் பரிமாறும் மெஸ் என்று “அவுட்லுக் டிராவலர்” எழுதியிருக்கிறது. செட்டிநாட்டுக் கோழி, மீன் வறுவல், ரசம், பொரியல், பருப்புப் பாயசம் அங்கு அவர்கள் சாப்பிட்டவை. சரியான இடத்தை உள்ளூர் ஆட்டோ ஓட்டுநர்களிடம் கேளுங்கள்.
• சௌந்தரம் ஸ்நாக்ஸ்: பெண்கள் நடத்தும், தேங்காய் எண்ணெயிலும் அரிசி மாவிலும் தின்பண்டங்கள் செய்யும் குடும்ப நிறுவனம் என்று 2025 உணவுப் பயணக் கட்டுரை குறிப்பிடுகிறது.
• பாரம்பரிய விடுதிகளின் உணவகங்கள்: கானாடுகாத்தானில் உள்ள CGH Earth நிறுவனத்தின் விசாலம், திருமயம் அருகே கடியாபட்டியில் உள்ள சிதம்பர விலாஸ், பார்க் குழுமம் சீரமைத்த லோட்டஸ் பேலஸ் (இதன் உணவகம் “86 பில்லர்ஸ்”) ஆகியவை செட்டிநாட்டு உணவை வாழை இலையில் பரிமாறுகின்றன. பொதுவாக இவை தங்கும் விருந்தினர்களுக்கானவை; வெளியிலிருந்து சாப்பிட முன்பதிவு அவசியம்.

மாலையில் காரைக்குடியின் தெருவோரத் தேநீர்க் கடைகளில் சூடான பஜ்ஜியும் தேநீரும் தவறவிடக் கூடாதவை. அருகிலுள்ள சிறு பேக்கரிகளில் சர்க்கரைப் பாகில் தோய்த்த “பால் பன்” உள்ளூர்க்காரர்களின் விருப்பம். மதுரையின் இரவு உணவுத் தெருக்களோடு ஒப்பிட்டுப் பார்க்க விரும்பினால், நம் மதுரை இரவு உணவுப் பயணம் கட்டுரையைப் படியுங்கள்.

சமையல் வகுப்புகளும் வீட்டு விருந்துகளும்

செட்டிநாட்டுச் சமையலை நாக்கால் மட்டுமல்ல, கையாலும் அறிய விரும்புவோருக்குச் சில வாய்ப்புகள் உள்ளன. அவற்றின் இணையதளங்களில் உள்ள தகவல்படி:

• தி பங்களா: “சமையல் செய்முறைக் காட்சிகள், மாஸ்டர் செஃப் வகுப்புகள்” நடத்துவதாகக் குறிப்பிடுகிறது. செய்முறை, பின்னணி விளக்கம், கடைக்குச் சென்று பொருள் வாங்குதல் வரை அடங்கிய வகுப்புகள் என்கிறது அதன் இணையதளம்.
• விசாலம், கானாடுகாத்தான்: மசாலாக்களைக் கற்றுக்கொள்ளும் சமையல் செய்முறைக் காட்சியும், முறுக்கு செய்யக் கற்றுக்கொள்ளும் அனுபவமும் பட்டியலில் உள்ளன. சிலவற்றுக்குத் தனிக் கட்டணம்.
• சிதம்பர விலாஸ், கடியாபட்டி: வசதிகளில் சமையல் வகுப்புகளும் இடம்பெறுகின்றன; விவரங்களை நேரடியாகக் கேட்டறியுங்கள்.

இவற்றின் கட்டணம், நாட்கள், குறைந்தபட்ச நபர் எண்ணிக்கை ஆகியவை மாறக்கூடியவை. புறப்படும் முன் விடுதியிடம் நேரடியாக உறுதி செய்யுங்கள். “வீட்டு விருந்து” என்ற பெயரில் சாலையில் அழைக்கும் தெரியாத நபர்களைத் தவிர்த்து, விடுதி அல்லது அறிந்தவர்கள் மூலம் ஏற்பாடு செய்வதே பாதுகாப்பு.

என்ன வாங்கலாம்?

மசாலாப் பொடிகளும் முழு மசாலாக்களும். செட்டிநாட்டுக் கறி மசாலா, ரசப்பொடி, சாம்பார் பொடி ஆகியவை காரைக்குடிக் கடைகளில் கிடைக்கின்றன. கல்பாசி, மராட்டி மொக்கு, அன்னாசிப் பூ ஆகியவற்றை முழுதாக வாங்கி வீட்டில் வறுத்து அரைப்பது இன்னும் நல்லது; பொடியை விட முழு மசாலா நீண்ட நாள் மணம் தக்கவைக்கும். பொட்டலத்தில் தயாரிப்புத் தேதியும் FSSAI உரிம எண்ணும் இருக்கிறதா என்று பாருங்கள்.

தின்பண்டங்களும் வற்றல்களும். முறுக்கு, சீடை, அதிரசம், மோர் மிளகாய், சுண்டைக்காய் வற்றல், வாழைக்காய் வற்றல். நீண்ட பயணத்துக்கு ஏற்றவை.

பழைய சமையல் பாத்திரங்கள். பல மாளிகைகள் இடிக்கப்பட்டு அவற்றின் பொருள்கள் விற்கப்பட்டதால் உருவானதுதான் காரைக்குடியின் பழம்பொருள் சந்தை. முனீஸ்வரர் கோயில் பின்புறம், கல்லுக்கட்டிப் பகுதியின் குறுகிய தெருவில், ரயில் நிலையத்திலிருந்து சுமார் 4 கி.மீ. தூரத்தில் உள்ளது. பித்தளை, செம்பு, இரும்புப் பாத்திரங்கள், பர்மா தேக்குக் கதவுகள், விளக்குகள் எனப் பலவும் கிடைக்கும். ஒரு காலத்தில் இவை மணப்பெண்ணின் சீர்வரிசையாகச் சேர்க்கப்பட்டவை. நன்றாகப் பேரம் பேசுங்கள்; பழையது என்று சொல்லப்படும் எல்லாமே பழையதல்ல.

ஆத்தங்குடி ஓடு. கையால் செய்யப்படும் இந்த வண்ண ஓடுகள் ஆத்தங்குடியில் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட சிறு பட்டறைகளில் உருவாகின்றன என்கிறது CGH Earth. கானாடுகாத்தானிலிருந்து சுமார் 10 கி.மீ. அவற்றின் செய்முறையை நம் செட்டிநாட்டு மாளிகைகள் கட்டுரை விரிவாகச் சொல்கிறது.

எப்படிச் செல்வது

ரயில்: காரைக்குடி சந்திப்பு (நிலையக் குறியீடு KKDI), சென்னை எழும்பூர்–இராமேஸ்வரம் அகலப்பாதையில் உள்ளது; திருச்சி, மானாமதுரை, மயிலாடுதுறை (திருவாரூர் வழி) ஆகிய திசைகளுக்குப் பாதைகள் பிரிகின்றன. சென்னை எழும்பூரிலிருந்து பல்லவன் எக்ஸ்பிரஸ் (12605) மாலை 3:40க்குப் புறப்பட்டு இரவு 10:30க்குக் காரைக்குடி சேருகிறது; திரும்பும் வண்டி (12606) அதிகாலை 5:40க்குப் புறப்பட்டு மதியம் 12:15க்கு எழும்பூர் சேருகிறது. தூரம் 426 கி.மீ. திருச்சியிலிருந்து இராமேஸ்வரம், மானாமதுரை நோக்கிச் செல்லும் பல ரயில்களும் காரைக்குடி வழியாகச் செல்கின்றன. நேரங்கள் மாறக்கூடும்; IRCTC அல்லது NTES-இல் சரிபாருங்கள்.

விமானம்: அருகிலுள்ள விமான நிலையங்கள் மதுரை (சுமார் 87 கி.மீ.) மற்றும் திருச்சிராப்பள்ளி (சுமார் 87 கி.மீ.). மலேசியாவிலிருந்து வரும் வாசகர்களுக்கு: கோலாலம்பூரிலிருந்து திருச்சிக்கு ஏர்ஏசியா தினமும் இரு விமானங்களை இயக்குவதாக 2026 ஏப்ரல் “மலாய் மெயில்” செய்தி சொல்கிறது; நூறாண்டுகளுக்கு முன் நகரத்தார் பயணித்த அதே வழி, இப்போது வானில்.

பேருந்து: காரைக்குடியில் ராஜாஜி பேருந்து நிலையம், கிழக்குப் பகுதியில் புதிய பேருந்து நிலையம் என இரண்டு உண்டு. தமிழ்நாடு அரசுப் போக்குவரத்துக் கழகப் பேருந்துகள் மதுரை, திருச்சி, புதுக்கோட்டை உட்படப் பல ஊர்களுக்கு இயங்குகின்றன; சென்னை, பெங்களூரு, கோயம்புத்தூருக்குத் தனியார் பேருந்துகளும் உண்டு.

உள்ளூர்: கானாடுகாத்தான், ஆத்தங்குடி, பிள்ளையார்பட்டி போன்ற ஊர்களுக்கு ஆட்டோ அல்லது வாடகைக் கார் வசதியானது. ஒரு நாள் முழுவதற்கும் ஒரே வண்டியைப் பேசி அமர்த்திக்கொள்வது நல்லது; கட்டணத்தை முன்கூட்டியே பேசி முடிவு செய்யுங்கள்.

எப்போது செல்லலாம்

அக்டோபர் முதல் மார்ச் வரை காரைக்குடிக்கு ஏற்ற காலம். ஏப்ரல், மே மாதங்களில் இந்த வறண்ட பகுதியில் வெயில் கடுமையாக இருக்கும்; காரமான மதியச் சாப்பாட்டுக்குப் பிறகு வெயிலில் அலைவது சிரமம். அக்டோபர் இறுதி முதல் டிசம்பர் வரை வடகிழக்குப் பருவமழைக் காலம் என்பதால் இடையிடையே மழை வரலாம்; பயணத் திட்டத்தில் கொஞ்சம் இடைவெளி வைத்துக்கொள்ளுங்கள். மழைக்காலப் பயணக் குறிப்புகளுக்கு நம் வடகிழக்குப் பருவமழைப் பயண வழிகாட்டி உதவும்.

கவனிக்க வேண்டியவை

• மாளிகைகள் தனியார் வீடுகள். பெரும்பாலானவற்றில் இன்றும் குடும்பங்கள் வாழ்கின்றன அல்லது பூட்டியே இருக்கின்றன. அனுமதி இல்லாமல் உள்ளே நுழைய வேண்டாம்; படம் எடுக்கும் முன் கேளுங்கள்.
• காரம் பழக்கமில்லையா? பரிமாறுபவரிடம் முன்கூட்டியே சொல்லுங்கள். மோரும் தயிர்ச் சாதமும் இலையின் முடிவில் உங்களைக் காப்பாற்றும்.
• மெஸ் நேரங்கள். பல மெஸ்கள் மதியம் மட்டுமே; பிரபலமான உணவுகள் 2 மணிக்குள் தீர்ந்துவிடலாம்.
• பழம்பொருள் வாங்கும்போது காலை 10 முதல் இரவு 8 மணி வரை கடைகள் திறந்திருக்கும் என்று குறிப்புகள் சொல்கின்றன. வார நாட்களில் கூட்டம் குறைவு. பெரிய பொருள்களை அனுப்ப ஏற்பாடு உண்டா என்று கேளுங்கள்.
• கோயில் விதிகள். பிள்ளையார்பட்டி குடைவரைக் கோயிலில் புகைப்படம் எடுக்கத் தடை உண்டு.
• விலைகளும் நேரங்களும் இங்கு வேண்டுமென்றே குறிப்பிடப்படவில்லை; அவை அடிக்கடி மாறுவதால் நேரில் கேட்டு உறுதி செய்யுங்கள்.

பிரியாணியின் தமிழ்நாட்டு வடிவங்களில் ஆர்வம் இருந்தால், செட்டிநாட்டுப் பயணத்துக்குப் பிறகு நம் பிரியாணி புராணம் கட்டுரையும் படிக்கலாம்.

படத் தொகுப்பு

காரைக்குடியிலிருந்து திரும்பும்போது பையில் மசாலாப் பொட்டலங்களும் முறுக்கும் இருக்கும். ஆனால் உண்மையில் கூட வருவது ஒரு நினைவு: ரங்கூனிலும் பினாங்கிலும் கணக்கு எழுதிய ஆண்களுக்காக, இங்கே வறண்ட மண்ணில் அம்மியில் மசாலா அரைத்து, உணவைச் சேமித்து, குடும்பங்களை நடத்திய பெண்களின் கைப்பக்குவம். அடுத்த முறை எங்காவது “செட்டிநாட்டுச் சிக்கன்” என்று மெனுவில் பார்க்கும்போது, அந்த அம்மிக் கல்லின் சத்தம் உங்களுக்கும் கேட்கும்.