தமிழக முஸ்லிம் மரைக்காயர்கள்: கடல் வாணிகம், சமூக உருவாக்கம், பண்பாட்டு வரலாறு
தமிழக முஸ்லிம் மரைக்காயர்கள், கடல் வாணிகத்தின் வழியாகத் தமிழகத்தை இலங்கை மற்றும் தென்கிழக்காசியாவுடன் இணைத்த வரலாற்றுச் சமூகத்தினர். அவர்களின் வரலாறு, வணிக வலையமைப்புகள், தமிழ்ப் பண்பாடு, இஸ்லாமிய மரபுகள் மற்றும் அரபுத்தமிழ் இலக்கியத்தின் தொடர்புகளை வெளிப்படுத்துகிறது.
Tamil Muslim Marakkayars are a historic maritime trading community of Tamil Nadu, South India. Their commercial networks connected the Tamil coast with Sri Lanka and Southeast Asia. Their heritage brings together Tamil culture, Islamic traditions, coastal mosques and Arwi (Arabic-Tamil) literature.
தமிழக மரைக்காயர்களின் வரலாறு, ஒரு வணிகச் சமூகத்தின் வரலாறு மட்டுமல்ல. தமிழ்க் கடற்கரைக்கும் இந்தியப் பெருங்கடல் உலகத்திற்கும் இடையே உருவான பொருளாதார, சமய, மொழி, உறவுமுறைத் தொடர்புகளின் வரலாறாகும். காயல்பட்டினம், கீழக்கரை, நாகப்பட்டினம், பரங்கிப்பேட்டை போன்ற கடலோர மையங்களை இலங்கையுடனும் தென்கிழக்காசியாவுடனும் இணைத்ததில் தமிழ் முஸ்லிம் வணிகர்கள் முக்கியப் பங்காற்றினர். அந்தப் பரந்த வரலாற்றில் மரைக்காயர்களுக்கு குறிப்பிடத்தக்க இடம் உண்டு.
இந்த வரலாற்றை ஆராயும்போது ஒரு வேறுபாட்டைத் தொடர்ந்து கவனிக்க வேண்டும்: தமிழகத்தில் முஸ்லிம்களின் இருப்பு, “மரைக்காயர்” என்ற பெயரின் ஆவணப் பதிவு, இன்றைய மரைக்காயர் சமூக அடையாளம் ஆகியவை ஒரே காலத்தில் தோன்றியவை என்று கருத முடியாது. பெயர்கள், தொழில்கள், திருமண வட்டங்கள், சமய நடைமுறைகள் காலப்போக்கில் மாறியுள்ளன.
பெயரும் சமூக அடையாளமும்
“மரைக்காயர்” என்ற பெயரின் சொற்பிறப்பு குறித்து ஒருமித்த முடிவு இல்லை. தமிழ் “மரக்கலம்”, அரபு மொழியில் படகைக் குறிக்கும் மர்கப் போன்ற சொற்களுடன் இதனைத் தொடர்புபடுத்தும் விளக்கங்கள் உள்ளன. இவை சொற்பிறப்பு முன்மொழிவுகளே; ஒரு விளக்கத்தை மட்டும் உறுதியான வரலாற்று உண்மையாகக் கொள்ள முடியாது.
ஜெ. ராஜா முகமது மேற்கொண்ட ஆய்வின்படி, பதினாறாம் நூற்றாண்டின் போர்த்துக்கீசிய ஆவணங்களில் Maracar, Marcar போன்ற வடிவங்களில் இந்தப் பெயர் காணப்படுகிறது; 1504ஆம் ஆண்டிலேயே ஒரு பதிவு இருப்பதாக அவர் குறிப்பிடுகிறார். இது பெயரின் பழைய ஆவணச் சான்று; தமிழக முஸ்லிம்களின் தொடக்க ஆண்டைக் குறிக்கும் சான்றல்ல. ஜெ. ராஜா முகமது, Maritime History of the Coromandel Muslims, பக். 83–85.
மரைக்காயர், லப்பை, இராவுத்தர் ஆகிய பெயர்களை எல்லாக் காலங்களிலும் தனித்த, மாறாத சமூகப் பிரிவுகளாகப் பயன்படுத்துவதும் சிக்கலானது. இடத்திற்கும் காலத்திற்கும் ஏற்ப இப்பெயர்களின் பயன்பாடு மாறியது. டென்னிஸ் மெக்கில்வ்ரே மேற்கோள்காட்டும் ஆய்வுகள், லப்பை–மரைக்காயர் வேறுபாடு தமிழகத்தின் எல்லாப் பகுதிகளிலும் ஒரே விதத்தில் பின்பற்றப்படவில்லை என்பதை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. ஆகவே, பழைய ஆவணத்தில் வரும் பெயரை இன்றைய சமூக வகைப்பாட்டோடு நேரடியாகப் பொருத்துவது தவறான முடிவுகளுக்கு வழிவகுக்கலாம். மெக்கில்வ்ரே, “Arabs, Moors and Muslims: Sri Lankan Muslim Ethnicity in Regional Perspective”.
சமூக உருவாக்கம்: கடலோரக் குடியேற்றங்களும் உள்ளூர்த் தொடர்புகளும்
மரைக்காயர்களின் தோற்றத்தை “அரபு வணிகர்கள் வந்து குடியேறினர்” என்ற ஒற்றை விளக்கத்திற்குள் அடக்குவது போதாது. வெளிநாட்டு வணிகர்களின் குடியேற்றம், உள்ளூர் மக்களின் இஸ்லாமியத் தழுவல், திருமண உறவுகள், கடற்கரை நகரங்களுக்கிடையிலான இடப்பெயர்வு ஆகியவற்றை இணைத்து ஆராய வேண்டும். ஒரு குடும்பத்தின் அரபு வம்ச மரபை ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் உயிரியல் தோற்றத்திற்கான சான்றாகக் கொள்ளவும் முடியாது.
சூசன் பேலியின் ஆய்வு, தமிழக முஸ்லிம் சமூகத்தை நீண்டகாலச் சமூக மற்றும் சமய மாற்றங்களின் வழியாகப் புரிந்துகொள்கிறது. அவரது அணுகுமுறையில், சமூக அடையாளம் என்பது ஒருமுறை உருவாகி உறைந்துவிட்ட ஒன்றல்ல; அரசியல் அதிகாரம், வழிபாட்டு நிறுவனங்கள், சமூக அந்தஸ்து ஆகியவற்றுடன் தொடர்ந்து மறுவடிவம் பெற்றது. சூசன் பேலி, “The Development of Muslim Society in Tamilnad”.
இதனால் மரைக்காயர்களின் தமிழ்மொழிப் பண்பாட்டையும் இஸ்லாமிய உலகத் தொடர்புகளையும் ஒன்றுக்கொன்று எதிராக நிறுத்த வேண்டியதில்லை. கடலோர வாழ்வில் இவை இணைந்தே செயல்பட்டன.
துறைமுகங்களும் வணிக வலையமைப்புகளும்
மரைக்காயர் வரலாற்றைப் புரிந்துகொள்ளத் துறைமுகத்தைத் தனி நகரமாகப் பார்ப்பதைவிட, அதன் பின்னால் இயங்கிய வலையமைப்பைப் பார்க்க வேண்டும். துணி உற்பத்தி நடந்த உள்நாட்டுப் பகுதிகள், சரக்குகளைச் சேகரித்த வணிகர்கள், கடன் வழங்கியவர்கள், கப்பலோட்டிகள், வெளிநாட்டுத் துறைமுகங்களிலிருந்த முகவர்கள் ஆகியோர் அந்த வலையமைப்பின் பகுதிகள்.
சின்னப்பா அரசரத்தினத்தின் ஆய்வு, பதினேழாம் நூற்றாண்டுக் கொரோமண்டல் கடற்கரையில் பல்வேறு சமூகத்தினர் கடல் வாணிகத்தில் ஈடுபட்டிருந்ததைக் காட்டுகிறது. தமிழ் முஸ்லிம்கள் அக்கால ஆவணங்களில் “சூலியா” என்ற பரந்த பெயரிலும் இடம்பெறுகின்றனர். எனவே, தமிழகக் கடல் வாணிகம் முழுவதையும் ஒரே சமூகத்தின் தனியுரிமையாகச் சித்தரிப்பது வரலாற்றுக்கு ஏற்புடையதல்ல. சின்னப்பா அரசரத்தினம், “Merchants, Commerce and the State in South India, 1650–1700”.
கொரோமண்டல் துணிகள் தென்கிழக்காசியத் துறைமுகங்களுக்குச் சென்றன; அங்கிருந்து உலோகங்கள், வாசனைப் பொருள்கள், மரப்பொருள்கள் உள்ளிட்ட சரக்குகள் பரிமாறப்பட்டன. காத்தரின் மானிங்கின் ஆய்வு இத்தகைய ஆசியப் பரிமாற்றத்தின் பின்னணியை விளக்குகிறது. மரைக்காயர்களின் வணிகத் திறமை, பொருள்களை விற்பதில் மட்டுமல்ல; பல சந்தைகளின் தேவைகளை அறிந்து செயல்படுவதிலும் இருந்ததாக இதிலிருந்து புரிந்துகொள்ளலாம். காத்தரின் மானிங், “French Country Trade on Coromandel, 1720–50”.
பெரியதம்பி மரைக்காயர்: வணிகமும் அரசியல் அதிகாரமும்
மரைக்காயர்களின் பொருளாதாரச் செல்வாக்கு அரசியல் அதிகாரத்துடன் எவ்வாறு தொடர்புபட்டது என்பதற்கு கீழக்கரையைச் சேர்ந்த பெரியதம்பி மரைக்காயர் முக்கியமான எடுத்துக்காட்டு.
அரசரத்தினம் ஆராய்ந்த ஆவணங்களில், பதினேழாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் பெரியதம்பிக்கும் இராமநாதபுரம் ஆட்சியாளருக்கும் நெருங்கிய வணிக மற்றும் நிர்வாகத் தொடர்புகள் இருந்தன. பாக்கு, சங்கு, முத்து போன்ற பொருள்களில் டச்சுக்காரர்கள் ஏற்படுத்த முயன்ற ஏகபோகக் கட்டுப்பாடுகள் அவரது வணிக நலன்களைப் பாதித்தன. இந்த முரண்பாடு தனிப்பட்ட வியாபாரப் போட்டியைத் தாண்டி, கடற்கரை வருவாய் மற்றும் அரசின் அதிகாரம் பற்றிய மோதலாகவும் வளர்ந்தது.
1685ஆம் ஆண்டின் ஒப்பந்தத்தில் பெரியதம்பியையும் அவரது உறவினர்களையும் கடலோரப் பதவிகளிலிருந்து நீக்க வேண்டும் என்ற விதி இடம்பெற்றதாக அரசரத்தினம் குறிப்பிடுகிறார். ஒரு வணிகக் குடும்பத்தின் செல்வாக்கை வெளிப்படுத்தும் வலுவான ஆவணச் செய்தி இது. அரசரத்தினம், பெரியதம்பி மரைக்காயர் பற்றிய பகுதி.
சீதக்காதி பற்றிய வள்ளல் மரபும் இந்த வணிக உலகத்துடன் இணைத்து ஆராயப்பட வேண்டும். ஆனால் இலக்கிய நினைவுகள், வாய்மொழிக் கதைகள், குடும்ப வரலாறுகள், சமகால வணிகப் பதிவுகள் ஆகியவற்றை ஒன்றாகக் கலக்கக்கூடாது. பெயர், பட்டம், குடும்ப உறவு, காலக்கணிப்பு ஆகியவற்றைத் தனித்தனியாகச் சரிபார்ப்பதே நம்பகமான வாழ்க்கை வரலாற்றிற்கு அடிப்படை.
ஐரோப்பிய நிறுவனங்களுடனான உறவு
போர்த்துக்கீசியர், டச்சுக்காரர், ஆங்கிலேயர், பிரெஞ்சுக்காரர் ஆகியோரின் வருகையைத் தொடர்ந்து கடல் வாணிகத்தின் அதிகார அமைப்பு மாறியது. ஆயுதக் கப்பல்கள், துறைமுகக் கட்டுப்பாடு, ஏகபோக உரிமைகள் ஆகியவை ஆசிய வணிகர்களின் செயல்பாட்டுச் சூழலை மாற்றின. இருப்பினும் மரைக்காயர்களின் வரலாற்றைத் தொடர்ச்சியான வீழ்ச்சியாக மட்டும் எழுத முடியாது.
பிரெஞ்சு ஆவணங்களை ஆராய்ந்த மானிங், புதுச்சேரியில் வீடுகளும் கிடங்குகளும் அமைப்பதற்காக மரைக்காயர்களுக்கு நிலங்கள் ஒதுக்கப்பட்டபோதும், சிலர் பரங்கிப்பேட்டையிலேயே தங்க விரும்பியதைச் சுட்டுகிறார். பிரெஞ்சுக்காரர்கள் எதிர்பார்த்தபடி மரைக்காயர் கப்பல்களில் கூட்டுமுதலீட்டுத் தொடர்புகள் உருவானதற்கான பதிவு இல்லை என்றும் குறிப்பிடுகிறார். இது வணிகர்கள் தங்களது இருப்பிடம் மற்றும் கூட்டாளிகளைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் கொண்டிருந்த செயல்திறனை வெளிப்படுத்துகிறது. மானிங், மரைக்காயர் வணிகர்கள் பற்றிய பகுதி.
இத்தகைய முடிவுகளை எல்லா மரைக்காயர்களுக்கும் பொதுமைப்படுத்த முடியாது. ஆயினும், ஐரோப்பிய நிறுவனங்களுடன் ஒத்துழைத்தல், போட்டியிடுதல், விலகிச் செயல்படுதல் போன்ற பல வழிகள் இருந்ததை இவை காட்டுகின்றன.
சமய வாழ்வும் கட்டட மரபும்
மரைக்காயர் நகரங்களின் சமய வாழ்வை மசூதிகள், சமயக் கல்வி, சூஃபி மரபுகள், தர்காக்கள் ஆகியவற்றின் தொடர்பில் ஆராய வேண்டும். கீழக்கரை, காயல்பட்டினம் போன்ற இடங்களில் அறிஞர் மரபும் சூஃபி வழிபாடும் தனித்த உலகங்களாக இயங்கவில்லை என பேலி விளக்குகிறார். பேலி, “The Muslim Religious Tradition in South India”.
கட்டடங்களும் இந்த வரலாற்றின் முக்கிய ஆதாரங்கள். மெஹ்ர்தாத் ஷோகூஹியின் ஆய்வு, தென்னிந்தியக் கடலோர முஸ்லிம் கட்டடக்கலைக்குத் தனித்த பிராந்திய மரபுகள் இருப்பதை எடுத்துரைக்கிறது; காயல்பட்டினத்திற்கும் தனி ஆய்வுப் பகுதி ஒதுக்குகிறது. வடஇந்திய இஸ்லாமியக் கட்டடங்களை மட்டுமே அளவுகோலாகக் கொண்டு தமிழக மசூதிகளைப் புரிந்துகொள்ள முடியாது என்பதே இதன் முக்கியப் பொருள். ஷோகூஹி, Muslim Architecture of South India.
ஒரு மசூதியின் தோற்றக் காலத்தை நிர்ணயிக்கும்போது தற்போதைய கட்டடத்தின் வயது, பழைய கல்வெட்டின் காலம், மறுகட்டுமானம் நடைபெற்ற காலம் ஆகியவற்றையும் வேறுபடுத்த வேண்டும்.
அரபுத்தமிழ்: மொழி வழியாக உருவான தொடர்பு
தமிழ் முஸ்லிம்களின் அறிவு வரலாற்றில் அரபுத்தமிழ் அல்லது அர்வி முக்கிய இடம் பெறுகிறது. தமிழை மாற்றியமைக்கப்பட்ட அரபு எழுத்துகளில் எழுதும் இந்த நடை, தமிழ்மொழி வாழ்வையும் இஸ்லாமியக் கல்வியையும் இணைத்தது.
டோர்ஸ்டன் சாகர், குறைந்தபட்சம் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டிலிருந்து தென்னிந்திய மற்றும் இலங்கை முஸ்லிம்கள் அரபு எழுத்துகளில் தமிழ்ப் பிரதிகளை உருவாக்கியதற்கான சான்றுகளை விவாதிக்கிறார். அர்வியை ஒரு எழுத்துமுறையாகப் புரிந்துகொள்வதா, தனி மொழியாகப் புரிந்துகொள்வதா என்ற விவாதமும் வரலாற்றில் உருவானது. சாகர், “From Script to Language: The Three Identities of ‘Arabic-Tamil’”.
இந்த மரபை மரைக்காயர்களின் தனிச்சொத்தாகக் குறிப்பிட முடியாது; அது பரந்த தமிழ் முஸ்லிம் பண்பாட்டின் பகுதி. பிரிட்டிஷ் நூலகத்தின் கையெழுத்துப் பிரதிப் பட்டியலிலும் அரபுத்தமிழ் பிரார்த்தனை மற்றும் ஓதல் நூல்கள் பதிவாகியுள்ளன. இதனால் அர்வி வெறும் வணிகத் தேவைக்கான கருவியாக மட்டுமே இருந்ததாகக் கருத முடியாது. பிரிட்டிஷ் நூலகம், EAP609/1/4.
கடல்கடந்த தொடர்ச்சி
மரைக்காயர் வரலாற்றின் எல்லை இன்றைய தமிழக எல்லையோடு முடிவதில்லை. சிங்கப்பூரின் இந்திய மரபுடைமை மையம், லப்பை, இராவுத்தர், மரைக்காயர், காயலர் போன்ற தமிழ் முஸ்லிம் வணிகக் குழுக்கள் தென்கிழக்காசியாவில் “சூலியா” வணிகர்கள் என்ற பெயரில் அறியப்பட்டதைச் சுட்டுகிறது. “சூலியா” என்ற பதிவை மரைக்காயர்களுக்கு மட்டும் உரிய பெயராக வாசிக்கக்கூடாது. சிங்கப்பூர் தேசிய மரபுடைமை வாரியம், From the Coromandel Coast to the Straits.
சிங்கப்பூரில் நாகூர் ஷாஹுல் ஹமீதை நினைவுகூர்ந்து அமைக்கப்பட்ட நாகூர் தர்கா, கடல்கடந்த சமயத் தொடர்பின் தெளிவான சான்று. வணிகர்கள் தங்களுடன் பொருளாதார மூலதனத்தை மட்டுமல்லாமல், வழிபாட்டு நினைவுகளையும் சமூக நிறுவனங்களையும் கொண்டு சென்றனர் என்பதை அது காட்டுகிறது. சிங்கப்பூர் தேசிய மரபுடைமை வாரியம், “Former Nagore Dargah”.
வரலாற்றை வாசிப்பதில் தேவைப்படும் கவனம்
மரைக்காயர் வரலாற்றிற்கான ஆதாரங்கள் சமமானவை அல்ல. வணிக ஆவணங்கள் சரக்கு, வரி, கப்பல், ஒப்பந்தம் ஆகியவற்றை அதிகமாகப் பதிவு செய்கின்றன. இலக்கியங்கள் கொடை, பக்தி, புகழ் ஆகியவற்றை முன்னிறுத்தலாம். குடும்ப மரபுகள் வம்சத் தொடர்ச்சியை வலியுறுத்தலாம். ஒவ்வொன்றையும் அது உருவான நோக்கத்துடன் வாசிக்க வேண்டும்.
மேலும், செல்வந்த கப்பல் உரிமையாளர்களின் வரலாறே முழுச் சமூகத்தின் வரலாறாகிவிடக் கூடாது. பெண்கள், மாலுமிகள், சிறு வணிகர்கள், துறைமுகத் தொழிலாளர்கள் ஆகியோரின் அனுபவங்களை வெளிக்கொணர குடும்ப ஆவணங்கள், சொத்துப் பதிவுகள், திருமண ஒப்பந்தங்கள், கடிதங்கள் போன்றவற்றையும் தேட வேண்டும்.
தமிழக மரைக்காயர்களின் வரலாற்றுச் சிறப்பு, தமிழ்க் கடற்கரையைப் பல நாடுகளின் பொருளாதார மற்றும் பண்பாட்டு வாழ்வுடன் இணைத்ததில் இருக்கிறது. அந்தப் பங்களிப்பை நன்கு புரிந்துகொள்வதற்கு சமூகப் பெருமைச் செய்திகளைக் கடந்து, ஆவணங்களில் உறுதிப்படுத்தக்கூடிய மனிதர்கள், நிறுவனங்கள், உறவுகள், மாற்றங்கள் ஆகியவற்றை மையப்படுத்திய ஆய்வே தேவை.
ஆதாரக் குறிப்பு: மேலே பயன்படுத்தப்பட்டவற்றில் அரசரத்தினம் மற்றும் மானிங்கின் கட்டுரைகள் ஆவண ஆய்வுகள்; ராஜா முகமது, பேலி, ஷோகூஹி ஆகியோரின் நூல்கள் வரலாற்று ஆய்வுகள்; பிரிட்டிஷ் நூலகப் பதிவு நேரடிக் கையெழுத்துப் பிரதிக்கான பட்டியல் சான்று. இக்கட்டுரை அசல் போர்த்துக்கீசிய அல்லது டச்சு ஆவணங்களை நேரடியாக வாசித்ததாகக் கோரவில்லை; அவற்றை ஆராய்ந்த வரலாற்றாசிரியர்களின் முடிவுகளை உரிய இடங்களில் பயன்படுத்துகிறது.